تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ «23»
«1» نهج البلاغة، ترجمه فيض الاسلام، ص 594. در اين نسخه عمالقه بر فراعنه مقدم است.
جلد 11 - صفحه 297
بعد از آن به جهت تنبيه شمهاى از گزارشات قوم حضرت موسى عليه السّلام را فرمايد:
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا: و هر آينه بتحقيق فرستاديم موسى عليه السّلام را به آيات ما يعنى معجزات نه گانه که به او عطا فرموديم، وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ: و حجتى ظاهر و هويدا که به آن بر خصم غالب شد و آن عصا يا شکافتن دريا. يا مراد اول دلايل توحيد، و به ثانى معجزه، يعنى حضرت موسى را با دلايل توحيد و معجزات فرستاديم.