تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِلى فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ فَقالُوا ساحِرٌ کَذَّابٌ «24»
إِلى فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ: بسوى فرعون که ادّعاى خدائى نمود و به هامان وزير او و به قارون که مستشار و مقرب او بود. تخصيص اين سه نفر به ذکر با آنکه حضرت به جميع مردمان زمان خود مبعوث بود، به جهت آنست که تجبر و عناد ايشان بيشتر و مردم مطيع ايشان بودند. حضرت موسى عليه السّلام ايشان را به حق دعوت و اظهار معجزه نمود، ايشان تکذيب او و انکار معجزات نمودند، فَقالُوا ساحِرٌ کَذَّابٌ: پس گفتند که او جادوگرى است، يعنى آنچه خارق عادت به ما نمايد از روى سحر است، دروغگوئى است در آنچه گويد خدائى هست و من فرستاده اويم.