1- منطق طاغوت‌ها، کشتن رهبران حقّ است. «قالَ فِرْعَوْنُ ذَرُونِي أَقْتُلْ مُوسى»
2- شيوه‌ى مستکبران، يا تکذيب است «فَقالُوا ساحِرٌ کَذَّابٌ» يا تهديد است «ذَرُونِي أَقْتُلْ مُوسى» و يا تحقير. «وَ لْيَدْعُ رَبَّهُ»
3- حکومت فرعون، حکومتى استبدادى و خودکامه و بى قانون بود. «أَقْتُلْ مُوسى»
4- مجرم، جنايت خود را توجيه مى‌کند. (فرعون، ترس از تغيير دين مردم را دليل قتل او مى‌داند.) أَقْتُلْ ... إِنِّي أَخافُ
5- طاغوت‌ها، خود را دوستدار مردم نشان مى‌دهند. «إِنِّي أَخافُ أَنْ يُبَدِّلَ دِينَکُمْ»
6- طاغوت‌ها هر کجا حکومت خود را در خطر ببينند خود را حامى مردم، طرفدار دين و اصلاح طلب معرّفى مى‌کنند. إِنِّي أَخافُ أَنْ يُبَدِّلَ دِينَکُمْ أَوْ أَنْ يُظْهِرَ ... الْفَسادَ
7- دين در قرائت فرعونى، به معناى تسليم در برابر طاغوت است. «يُبَدِّلَ دِينَکُمْ»
8- برقرارى آرمش و امنيّت، دستاويز طاغوت‌ها براى سرکوب حرکت‌هاى دينى و اصلاحى است. أَقْتُلْ مُوسى ... أَخافُ أَنْ يُبَدِّلَ دِينَکُمْ أَوْ أَنْ يُظْهِرَ ... الْفَسادَ
9- طاغوت‌ها، مصلحان تاريخ را مفسد معرّفى مى‌کنند. «يُظْهِرَ فِي الْأَرْضِ الْفَسادَ»
10- طاغوت‌ها بقاى خود را در حفظ وضع موجود مى‌دانند و با هر حرکت اصلاحى مخالفت مى‌کنند. «إِنِّي أَخافُ أَنْ يُبَدِّلَ دِينَکُمْ»
11- انبيا در مسائل سياسى و اجتماعى دخالت مى‌کردند و لذا مورد اذيّت و آزار طاغوت‌ها قرار مى‌گرفتند. «يُبَدِّلَ دِينَکُمْ أَوْ أَنْ يُظْهِرَ فِي الْأَرْضِ الْفَسادَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 242