1- راه يافتن و نفوذ در مراکز قدرت، براى تبليغ دين و دفاع از حقّ لازم است. وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى ... إِلى فِرْعَوْنَ
2- پيامبران، در برابر طاغوت‌ها دو سلاح مهم داشتند: يکى معجزه «بِآياتِنا» و ديگرى منطق روشن. «سُلْطانٍ مُبِينٍ»
3- مبناى گرايش مردم متفاوت است، گروهى با معجزه ايمان مى‌آورند و گروهى با منطق. انبيا هر دو را داشته‌اند. «بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ»
4- سرلوحه‌ى رسالت انبيا مبارزه با رهبران فساد و کفر است؛
خواه در قالب زور و حکومت و قدرت سياسى، «فِرْعَوْنَ»
يا در قالب تدبير و تدارک و شيطنت و قدرت فرهنگى، «هامانَ»
يا در قالب سرمايه و ثروت و قدرت اقتصادى «قارُونَ»
5- محتواى دعوت انبيا مبارزه با استکبار است. أَرْسَلْنا مُوسى ... إِلى فِرْعَوْنَ وَ ...
6- انبيا شهامت داشتند و در برابر همه‌ى قدرت‌ها مى‌ايستادند. «إِلى فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ»
7- الگوهاى فساد را به مردم معرّفى کنيد. «فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ»
8- مخالفان انبيا، معجزه را سحر و پيامبران را دروغگو مى‌خواندند. «فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ فَقالُوا ساحِرٌ کَذَّابٌ»
جلد 8 - صفحه 240
9- گوهر دين، حقّ و حقيقت است. «جاءَهُمْ بِالْحَقِّ»
10- انسان در شناخت راه حقّ به وحى و نبوت و لطف الهى نياز دارد. «بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنا»
11- مخالفان انبيا هم با زبان ترور شخصيّت مى‌کنند. «فَقالُوا ساحِرٌ کَذَّابٌ» و هم عملًا بر ضد آنان قيام مى‌کنند. اقْتُلُوا ...
12- کشتن و شهيد کردنِ طرفداران حقّ شيوه‌ى همه مستکبران تاريخ است.
اقْتُلُوا ...
13- گرچه دشمن از ايمان مردم به انبيا ناراحت است ولى آنچه او را عصبانى مى‌کند همراهى عملى مردم با انبياست. «آمَنُوا مَعَهُ»
14- دشمن، جوانان و زنان را هدف مى‌گيرد. اقْتُلُوا أَبْناءَ ... وَ اسْتَحْيُوا نِساءَهُمْ
15- کافران کيد مى‌کنند امّا به مقصود خود نمى‌رسند و نقشه‌ى آنان نقش بر آب مى‌شود. «وَ ما کَيْدُ الْکافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلالٍ»
16- خداوند با نقل خنثى کردن توطئه‌هاى فرعونى به پيامبر و مؤمنان دلدارى مى‌دهد. «وَ ما کَيْدُ الْکافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلالٍ»