نکته‌های تفسیر نور

«تناد» از «نداء» به معناى يکديگر را صدا زدن است. روز قيامت ناله‌ها و فريادها بلند است؛ مؤمن فرياد مى‌زند بياييد نامه‌ى مرا بخوانيد. «هاؤُمُ اقْرَؤُا کِتابِيَهْ» «1» کافر، فريادکنان، حسرت خود را با کلمات‌ «يا لَيْتَنِي» «2»* و «يا وَيْلَتى‌» «3»* اظهار مى‌کند. بهشتيان اهل دوزخ را ندا مى‌کنند که چرا به دوزخ رفتيد؟ «ما سَلَکَکُمْ فِي سَقَرَ» «4» و دوزخيان از بهشتيان استمداد مى‌کنند که از آن چه خداوند رزق شما کرده به ما نيز برسانيد. به هر حال نداها از هر سو بلند است. مراد از گمراه کردنِ مجرمان توسط خداوند، واگذاردن آنان به حال خود است، نه آنکه آنان را از راه درست منحرف کند و گمراه سازد. درست همانند فرزندى که مورد قهر پدر قرار گرفته و از راهنمايى او بى‌بهره مى‌شود و اين امر موجب بدبختى و هلاکت او مى‌گردد.