اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
مَن عَمِل‌َ سَيِّئَةً فَلا يُجزي إِلاّ مِثلَها وَ مَن عَمِل‌َ صالِحاً مِن ذَکَرٍ أَو أُنثي وَ هُوَ مُؤمِن‌ٌ فَأُولئِک‌َ يَدخُلُون‌َ الجَنَّةَ يُرزَقُون‌َ فِيها بِغَيرِ حِساب‌ٍ (40)
کسي که عمل زشتي بجا آورد جزاء داده نميشود، مگر بمثل آن و کسي که عمل صالح بجا آورد از مردي يا زني و او مؤمن باشد پس اينها داخل ميشوند بهشت را و روزي داده ميشوند در آن بهشت بدون حساب.
مَن عَمِل‌َ سَيِّئَةً چه راجع به عقائد باشد از شرک و کفر و ضلالت و چه راجع باخلاق باشد از کبر و عجب و بخل و نخوت و غير اينها و چه راجع بفعل باشد از ظلم و طغيان و معاصي.
فَلا يُجزي إِلّا مِثلَها زائد بر اعمالش عقوبت نميشود.
وَ مَن عَمِل‌َ صالِحاً از عبادات و طاعات.
مِن ذَکَرٍ أَو أُنثي هر که باشد و هر چه باشد لکن بشرطي که.
وَ هُوَ مُؤمِن‌ٌ چون ايمان شرط صحّة کل عبادات است.
فَأُولئِک‌َ يَدخُلُون‌َ الجَنَّةَ يُرزَقُون‌َ فِيها بِغَيرِ حِساب‌ٍ صد برابر، هزار برابر، غير متناهي از همه نوع نعم بهشتي بدون حساب.