تفسیر نور (محسن قرائتی)
تَدْعُونَنِي لِأَکْفُرَ بِاللَّهِ وَ أُشْرِکَ بِهِ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَ أَنَا أَدْعُوکُمْ إِلَى الْعَزِيزِ الْغَفَّارِ «42»
مرا دعوت مىکنيد تا به خدا کفر ورزم و چيزى را که به (حقّانيّت) آن علم ندارم شريک او گردانم (در حالى که) من شما را به سوى (خداوند) عزيز غفّار دعوت مىکنم.
جلد 8 - صفحه 258