تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِذْ يَتَحاجُّونَ فِي النَّارِ فَيَقُولُ الضُّعَفاءُ لِلَّذِينَ اسْتَکْبَرُوا إِنَّا کُنَّا لَکُمْ تَبَعاً فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا نَصِيباً مِنَ النَّارِ (47) بعد از آن تخاصم اهل جهنم و ماجراى آنها را بيان فرمايد: وَ إِذْ يَتَحاجُّونَ فِي النَّارِ: و ياد بياور زمانى را که محاجه و مخاصمه کنند جهنميان در آتش، فَيَقُولُ الضُّعَفاءُ: پس گويند ضعيفان قوم، لِلَّذِينَ اسْتَکْبَرُوا: «1» منهج الصادقين، ج 8، ص 151. جلد 11 - صفحه 317 مر آنانرا که سرکشان بودند، يعنى تابعين به رؤساى خود گويند، إِنَّا کُنَّا لَکُمْ تَبَعاً: بدرستى که ما بوديم مر شما را پيروان و فرمانبردار به آنچه دعوت مى‌کرديد از شرک و تکذيب، فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ‌: پس آيا هستيد دفع کنندگان و باز دارندگان، عَنَّا نَصِيباً مِنَ النَّارِ: از ما بهره از آتش، يعنى مى‌توانيد چيزى از عذاب ما کم کنيد.