تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ (46) بعد از آن عذاب آل فرعون را بيان فرمايد که: النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها: فرا گرفت عذاب آل فرعون در حالتى که عرضه داشته شود آتش بر آنها، غُدُوًّا وَ عَشِيًّا: در صبحگاه و شبانگاه. مراد عرض احراق ايشان است در عالم برزخ در اين دو وقت، چنانچه از حضرت صادق عليه السّلام مروى است که اين عرض آتش در دنيا است پيش از قيام قيامت، زيرا در قيامت صبح و شام نخواهد بود. بعد از آن فرمود: در دنيا منحصر است در اين دو وقت، چون قيامت رسد در جهنم به عذاب ابدى و عقاب سرمدى گرفتار شوند و فتورى در آن نخواهد بود. «1» وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ: و روزى که قائم شود قيامت و ارواح به ابدان باز آيد، حق تعالى امر فرمايد ملائکه را، أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ‌: داخل کنيد و در آريد آل فرعون را، أَشَدَّ الْعَذابِ‌: در سخت‌ترين عذاب که جهنم باشد.