اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَوم‌َ لا يَنفَع‌ُ الظّالِمِين‌َ مَعذِرَتُهُم وَ لَهُم‌ُ اللَّعنَةُ وَ لَهُم سُوءُ الدّارِ (52)
روز قيمة روزيست که نفع نميبخشد ظالمين را عذر خواهي آنها و از براي آنها است لعنة و از براي آنها است بدي منزلگاه.
يَوم‌َ لا يَنفَع‌ُ الظّالِمِين‌َ مَعذِرَتُهُم غير مؤمن هر که هست و هر چه هست صدق ظالم بر او ميکند چنانچه ميفرمايد إِن‌َّ الشِّرک‌َ لَظُلم‌ٌ عَظِيم‌ٌ- لقمان آيه 12 و در حق کفار ميفرمايد وَ لکِن‌َّ النّاس‌َ أَنفُسَهُم يَظلِمُون‌َ- يونس آيه 44 و بالجمله ظلم در دين است و ظالم بغير مثل ظلم بانبياء و ائمّه طاهرين و صديقه طاهره که موجب سلب ايمان ميشود و ظلم ببندگان خدا بلکه بحيوانات و ظلم بنفس در ارتکاب معاصي و معذرة آنها اينست که قالُوا رَبَّنا غَلَبَت عَلَينا شِقوَتُنا وَ کُنّا قَوماً ضالِّين‌َ رَبَّنا أَخرِجنا مِنها فَإِن عُدنا فَإِنّا ظالِمُون‌َ- مؤمنون آيه 108 و 109 و عدم نفع براي اينست که ميفرمايد قال‌َ اخسَؤُا فِيها وَ لا- تُکَلِّمُون‌ِ- مؤمنون آيه 110 بعلاوه بر فرض هم قبول شود و برگردند باز نفعي بر آنها ندارد زيرا ميفرمايد وَ لَو تَري إِذ وُقِفُوا عَلَي النّارِ فَقالُوا يا لَيتَنا نُرَدُّ وَ لا- نُکَذِّب‌َ بِآيات‌ِ رَبِّنا وَ نَکُون‌َ مِن‌َ المُؤمِنِين‌َ بَل بَدا لَهُم ما کانُوا يُخفُون‌َ مِن قَبل‌ُ وَ لَو رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنه‌ُ وَ إِنَّهُم لَکاذِبُون‌َ- انعام آيه 27 و 28- وَ لَهُم‌ُ اللَّعنَةُ لعن بعد از رحمة است در مقابل صلوات و ميفرمايد أُولئِک‌َ يَلعَنُهُم‌ُ اللّه‌ُ وَ يَلعَنُهُم‌ُ اللّاعِنُون‌َ- بقره آيه 154- و لعن به اعداء دين درجه بالاتر از صلوات بمقربين درگاه اوست چون محبت سه درجه دارد:
درجه اوّل دوستي خداوند دويم دوست داشتن دوستداران خدا درجه سيّم دشمن داشتن دشمنان خدا و لعن کاشف از اينکه درجه است چنانچه دوستي با پيغمبر و آل هم اينکه سه درجه را دارد.
وَ لَهُم سُوءُ الدّارِ که ميفرمايد أَ لَم تَرَ إِلَي الَّذِين‌َ بَدَّلُوا نِعمَت‌َ اللّه‌ِ کُفراً وَ أَحَلُّوا قَومَهُم دارَ البَوارِ جَهَنَّم‌َ يَصلَونَها وَ بِئس‌َ القَرارُ- ابراهيم آيه 33 و
جلد 15 - صفحه 387
سي و چهار.