تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
هُدىً وَ ذِکْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ (54)
هُدىً وَ ذِکْرى: به جهت هدايت نمودن و پند دادن، لِأُولِي الْأَلْبابِ: براى صاحبان عقل خالص، چه ايشان به آن منتفع مى‌شدند و غير آنها از آن متعظ نمى‌گرديدند، يا کتاب تورات هادى و مذکر ارباب عقول سليمه بود. چون نصرت متفرع است بر تحمل اذيت و بلايا، لذا حضرت رسالت را خطاب فرمايد که: