پیام‌های تفسیر نور

1- از کوزه همان برون تراود که در اوست. سرچشمه‌ى جدال‌هاى بى منطق، تکبّر درونى است. يُجادِلُونَ‌ .... فِي صُدُورِهِمْ‌ ... کِبْرٌ 2- انگيزه‌ى مجادله با حقّ، خود بزرگ بينى است نه منطق. «بِغَيْرِ سُلْطانٍ أَتاهُمْ إِنْ فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا کِبْرٌ» 3- انسان اگر از خود مراقبت نکند، تکبّر تمام وجودش را مى‌گيرد به نحوى که در دل او جز تکبّر هيچ چيز ديگر نيست. «إِنْ فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا کِبْرٌ» 4- کسى که بر اساس تکبّر، لجاجت مى‌کند و منطق ندارد به هدف خود که رياست و سرورى است نمى‌رسد. «ما هُمْ بِبالِغِيهِ» افتادگى آموز اگر طالب فيضى‌ هرگز نخورد آب زمينى که بلند است‌ 5- معاشرت با متکبّر، دارويى جز پناه بردن به خدا ندارد. «فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ» 6- به کسى پناه ببريم که مى‌شنود و مى‌بيند (و قهراً توان يارى و خنثى کردن توطئه‌ها را دارد). «إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ»