اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما يَستَوِي الأَعمي وَ البَصِيرُ وَ الَّذِين‌َ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحات‌ِ وَ لا المُسِي‌ءُ قَلِيلاً ما تَتَذَکَّرُون‌َ (58)
و مساوي نيست کور و بينا و کساني که ايمان آوردند و اعمال صالحه بجا آوردند و نه مسي‌ء زيان کار چقدر کم متذکّر ميشويد.
وَ ما يَستَوِي الأَعمي وَ البَصِيرُ عماي قلب است و بينايي قلب چشم قلب اگر کور شد هيچ حقيقتي را درک نميکند که ميفرمايد فَإِنَّها لا تَعمَي الأَبصارُ وَ لکِن تَعمَي القُلُوب‌ُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ- حج‌ّ آيه 45 و اگر بنور ايمان چشم قلب روشن و بينا شد تمام حقايق را درک ميکند البتّه اينکه دو مساوي نيستند و هم چنين:
وَ الَّذِين‌َ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحات‌ِ وَ لَا المُسِي‌ءُ مؤمني که با اعمال صالحه باشد از ملائکه بالاتر ميرود که فرمود
«الملائکة خدّامنا و خدّام شيعتنا»
و اگر مسي‌ء شد بکفر و شرک و بي ايماني از سگ بيشتر ميشود زيرا سگ گناه ندارد و جهنّم نميرود بخلاف مسي‌ء.
قَلِيلًا ما تَتَذَکَّرُون‌َ هر دو را بيک لباس ميبينيد بسا دو نفر همسايه يا در يک مغازه يا در يک اداره با يک نحوه حقوق هستند لکن ببين تفاوت ره از کجا است تا بکجا اينکه اعلاء درجات بهشت آن اسفل درکات جهنّم.