تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) هُوَ الَّذِي خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُکُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّکُمْ ثُمَّ لِتَکُونُوا شُيُوخاً وَ مِنْکُمْ مَنْ يُتَوَفَّى مِنْ قَبْلُ وَ لِتَبْلُغُوا أَجَلًا مُسَمًّى وَ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ «67» او کسى است که شما را از خاک آفريد، سپس از نطفه‌اى، سپس از علقه‌اى (خون بسته شده)، سپس شما را به صورت نوزادى (از رحم‌ها) بيرون مى‌آورد، سپس (رشدتان مى‌دهد) تا به کمال قوّت خود برسيد (و) آنگاه تا پير شويد، و بعضى از شما پيش از رسيدن به پيرى مى‌ميرد (ولى بعضى از شما زنده مى‌مانيد) تا به سرآمدى که معيّن است، برسيد و باشد که تعقّل کنيد.