نکته‌های تفسیر نور

در آيه‌ى قبل، به دعا و عبادت دعوت شديم، در اين آيه، خداوند گوشه‌اى از نعمت‌هاى خود را بيان مى‌کند تا روح معرفت و عشق و پرستش و دعا را در ما زنده کند. در قرآن چند چيز وسيله‌ى آرامش معرّفى شده است که نمونه‌هايى از آن را مى‌آوريم: الف) ياد خدا. «أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» «1» آگاه باشيد تنها با ياد خدا دلها آرام مى‌گيرد. ب) دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله. «إِنَّ صَلاتَکَ سَکَنٌ لَهُمْ» «2» درود ودعاى تو براى مردم آرام‌بخش است. ج) امدادهاى غيبى. «هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّکِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ» «3» او کسى است که آرامش را در دل‌هاى مؤمنان نازل کرد. همسر. «لِتَسْکُنُوا إِلَيْها» «4» خداوند براى شما همسر قرار داد تا به نزد او آرامش يابيد. «1». رعد، 28. «2». توبه، 103. «3». فتح، 4. «4». روم، 21. جلد 8 - صفحه 282 ه) خانه. «اللَّهُ جَعَلَ لَکُمْ مِنْ بُيُوتِکُمْ سَکَناً» «1» کسى که براى شما از خانه‌هايتان محل آرامش قرار داد. و) شب، که زمانى مناسب براى آرميدن و آسايش است. «جَعَلَ لَکُمُ اللَّيْلَ لِتَسْکُنُوا فِيهِ»