تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِذِ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ وَ السَّلاسِلُ يُسْحَبُونَ (71)
إِذِ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ: وقتى که غلهاى آتشين در گردنهاى ايشان باشد.
نکته: جمله اسميه که دال است بر ثبوت اغلال در زمان حال و ماضى و استقبال به جهت تيقن آنست، چه امور متيقنه در قوه ماضى و حال است.
وَ السَّلاسِلُ يُسْحَبُونَ: و زنجيرها در گردن کفار باشد در حالتى که کشيده شوند، يعنى ملائکه آنها را برو بکشند.