تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ ما نَعْبُدُهُمْ إِلاَّ لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى‌ إِنَّ اللَّهَ يَحْکُمُ بَيْنَهُمْ فِي ما هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي مَنْ هُوَ کاذِبٌ کَفَّارٌ «3» أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ‌: آگاه باشيد مر خداى راست پرستش پاک از شرک، يعنى سزاوار آنست که طاعت او خالص باشد از شائبه ريا و لوث شرک، زيرا ذات الهى يگانه است در ذات و صفات. وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا: و آنانکه فرا گرفتند، مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ؛ به غير از خداى به حق اوليائى که به زعم خود معبودانند، ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا: به اعتقاد باطل گويند ما پرستش نمى‌کنيم ايشان را مگر براى آنکه نزديک گردانند ما را، إِلَى اللَّهِ زُلْفى‌: بسوى خدا نزديک گردانيدنى، يعنى‌ جلد 11 - صفحه 219 پرستيدن ما ايشان را به جهت آنست که شفاعت ما نمايند و به سبب آن شفاعت مقرب درگاه الهى شويم. إِنَّ اللَّهَ يَحْکُمُ بَيْنَهُمْ‌: بدرستى که خداى تعالى حکم فرمايد ميان ايشان روز قيامت، فِي ما هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ‌: در آن چيزى که ايشان اختلاف مى‌کنند و ظاهر سازد بطلان همه را و حق را از باطل ممتاز سازد. إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي‌: بدرستى که خداى تعالى هدايت ننمايد به اجبر و اکراه، مَنْ هُوَ کاذِبٌ کَفَّارٌ: کسى را که دروغگو است در ادعاى شفاعت الهيه، بسيار ناسپاس در حق منعم حقيقى خود که منکر وحدانيت او باشد و جاحد اخلاص عبوديت.