نکته‌های تفسیر نور

«ضُرٌّ» به معناى هر گونه آسيب و ضرر است. «خَوَّلَهُ» به معناى عطاى بزرگ است. «منيب» يا از «نوبة» است، يعنى انسان نوبت به نوبت به خدا توجّه مى‌کند، يا از «ناب» به معناى انقطاع است، يعنى انسان در بست به او توجّه مى‌کند که ظاهراً همين معناى دوم مراد است. در آيات قبل، خداشناسى از طريق آفريده‌ها مطرح بود و در اين آيه توجّه به خدا از طريق فطرت و درون مطرح است.