در اين آيه، احترام به قوانين گذشته الهى، بشارت به تخفيف تکليف، تأکيد به تقواى الهى و اطاعت از رهبرى، مطرح شده است.
در آيه‌ى 146 سوره‌ى انعام، خداوند مى‌فرمايد: به خاطر ستم يهوديان، آنان را تنبيه و هر حيوان ناخن‌دار را بر آنان تحريم کرديم و همچنين چربى و پيه گاو و گوسفند را جز مقدارى که به استخوان و روده‌ها و کمر آنها چسبيده، حرام ساختيم. شايد مراد از حرام‌هايى که در اين آيه با آمدن عيسى عليه السلام حلال مى‌شود، همين موارد باشد.
هر کجا بناى اصلاح و ارشاد باشد، بايد نکاتى را مراعات کرد:
الف: اصول مشترکه و صحيح ديگران را پذيرفت. «مُصَدِّقاً»
ب: حتّى المقدور به مقدّسات آنان احترام گذاشت. «مِنَ التَّوْراةِ»
ج: فضاى باز و آزادى‌ها را بشارت داد. «لِأُحِلَّ لَکُمْ»
د: در چارچوب قوانين الهى حرکت کرد. «فَاتَّقُوا اللَّهَ»