1- موضع خود را در برابر کفّار با صراحت اعلام کنيد. «قُلِ»
2- يکتا پرستى برجسته‌ترين سخن انبياست. «قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ»
3- انبيا فرامين الهى را با جان و دل اجرا مى‌کردند. (در چند آيه‌ى قبل خوانديم:
«إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً» و در اين آيه مى‌فرمايد: «قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً»)
4- از ابتداى اين سوره تاکنون 4 بار از اخلاص سخن به ميان آمده و اين به خاطر
جلد 8 - صفحه 154
آن است که در طول تاريخ بزرگ‌ترين آفت براى دين، اضافه شدن خرافات و سليقه‌ها و تحريف‌ها بوده است. «مُخْلِصاً لَهُ دِينِي»
5- در اجراى قوانين دينى، از پذيرفتن هر گونه تغيير و تحوّل و تسليم شدن در برابر سليقه‌هاى ديگران خوددارى کنيم. «مُخْلِصاً لَهُ دِينِي»
6- در شيوه‌ى تبليغ، گاهى تهديد و قهر لازم است. «فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ» (چنانکه در جاى ديگر مى‌فرمايد: «اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ» «1» هرگونه مى‌خواهيد عمل کنيد.)
7- رهبر بايد بداند همه‌ى مردم تسليم او نخواهند شد. «فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ»
8- از خدا که جدا شديم، به هر چه وصل شويم فرقى ندارد. «ما شِئْتُمْ»
9- خود باختگى، بزرگ‌ترين خسارت‌هاست. «إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ»
10- انسان مسئول خانواده‌ى خويش است. «وَ أَهْلِيهِمْ»
11- سود و زيان واقعى در قيامت است. «يَوْمَ الْقِيامَةِ»
12- براى کسانى که دير باورند، سخن حقّ را تکرار کنيم. أَلا ذلِکَ هُوَ الْخُسْرانُ ...