تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِکَ الَّذِينَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِکَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ «18» الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ‌: آنانکه مى‌شنوند گفتار حق را، فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ‌: پس پيروى مى‌نمايند نيکوتر آن را، يعنى: 1- عمل کنند به آن قولى که اقرب به حق و اعظم به ثواب است. 2- آنکه استماع قرآن و غير آن کنند، پس تابع قرآن شوند و غير آن را بگذارند. 3- استماع کنند آن چيزى را که در قرآن و حديث است از طاعات و مباحات، پس تبعيت طاعات را اختيار کنند که احسن از فعل مباحات. 4- استماع اوامر قرآن نمايند و احسن امرين را اختيار کنند مانند اختيار عفو بر قصاص که افضل از آنست‌ (وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى‌) «1». 5- تبعيت حق نمايند که قول خداست و از باطل که گفتار نفس و شيطان است محترز باشند، پس بندگان خالص آنانند که احسن اقوال که خطاب ذو الجلال است از زبان حضرت نبوى صلى اللّه عليه و آله استماع آن نموده پيروى آن نمايند. أُولئِکَ الَّذِينَ هَداهُمُ اللَّهُ‌: آن گروه که تابع سخنان نيکوترند آنانند که راه نموده است خدا ايشان را به مقصد و نجات و ايشان به آن مهتدى شده طريق صواب را که موجب وصول به حسن مآب است اختيار نموده‌اند، وَ أُولئِکَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ‌: و آن گروه ايشانند صاحبان‌ «1» بقره/ 237. جلد 11 - صفحه 232 عقول صافيه از شوائب اوهام فاسده و تخيلات باطله شيطانيه.