تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ فَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ کَلِمَةُ الْعَذابِ أَ فَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ «19»
بعد از آن تهديد فرمايد:
أَ فَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ: آيا پس آن کسى که واجب شد بر او، کَلِمَةُ الْعَذابِ:
سخن وعيد که مشعر است بر عذاب اليم و عقاب عظيم به سبب سوء اختيار خود کفر را بر ايمان (استفهام انکارى)، يعنى مساوى نيست کسى که سزاوار عقاب و مستوجب نيران باشد با کسى که مستحق ثواب و سزاوار روضه رضوان باشد.
أَ فَأَنْتَ تُنْقِذُ: آيا پس تو خلاص مى‌کنى و نجات مى‌دهى، مَنْ فِي النَّارِ: کسى را که گرفتار است به عذاب آتش جهنم، يعنى آيا تو اى پيغمبر مى‌رهانى کسى را که در آتش است (استفهام انکارى)، يعنى تو قدرت ندارى که آن را نجات دهى.