تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسَلَکَهُ يَنابِيعَ فِي الْأَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً مُخْتَلِفاً أَلْوانُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهُ حُطاماً إِنَّ فِي ذلِکَ لَذِکْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ «21»
آيا نديدهاى که خداوند از آسمان آبى فرو فرستاد، پس آن را به صورت چشمههايى در زمين راه داد، سپس با آن، زراعتى که رنگهاى گوناگونى دارد بيرون مىآورد، آن گاه آن کشت (و زراعت) با هيجان رشد مىکند (تا آن که مىخشکد) پس آن را زرد مىبينى، سپس آن را به صورت کاه و خاشاک در مىآورد، همانا در اين (تغيير و تحوّل) براى خردمندان پند و يادآورى است (که بدانند دنيا ناپايدار است).