کلمه «وجه» در «بِوَجْهِهِ» به معناى صورت است ولى شايد در اين آيه به معناى طريقه و راه باشد، نظير آيه «وَ لِکُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها» «1» که به معناى صورت نيست. يعنى هر کس با وجهه و امکانات و قدرتى که دارد راه خود را از بدىها جدا کرده و از خود رفع خطر کند.