«حديث» به معناى سخن و گفتار است و مراد از حديث در اين آيه، قرآن است و «احسن الحديث» بودن قرآن به خاطر جامعيّت، حقّانيّت، استوارى، فصاحت و بلاغت قرآن است.
خود کلمهى «متشابه» نيز متشابه است، يعنى چند معنا دارد. يک معناى آن چند پهلو بودن برخى آيات قرآن است، در برابر آيات محکم و روشن، که در اين معنا متشابه، صفت بعضى آيات است. «هُنَّ أُمُّ الْکِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ» «1» لکن متشابه در اين آيه به معناى شباهت آيات به يکديگر است که بنابراين صفت تمام آيات است.
«مَثانِيَ» جمع مثنى به معناى گرايش است، يعنى آيات قرآن به يکديگر گرايش دارند و بعضى آيات، بعضى ديگر را تفسير مىکنند و به تعبيرى ديگر يک مفهوم را در قالب الفاظى متفاوت تکرار مىکنند.
«1». آلعمران، 7.
جلد 8 - صفحه 162