1- نتيجهى تقواى الهى در اين جهان، دور ماندن از قهر الهى در قيامت است.
«يَتَّقِي بِوَجْهِهِ»
2- يکى از شکنجههاى مجرمان، شنيدن سخنان تحقيرآميز است. «قِيلَ لِلظَّالِمِينَ»
3- آن چه انسان را در قيامت گرفتار مىکند گناهانى است که آگاهانه انجام داده است. «تَکْسِبُونَ»
4- تاريخ پر عبرت کفّار و طاغوتهاى گذشته، درس عبرتى براى آيندگان است.
«مِنْ قَبْلِهِمْ»
5- دست خداوند در کيفر مجرمان باز است و مىتواند از راههاى پيش بينى نشده آنان را عذاب کند. «مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ»
«1». بقره، 148.
جلد 8 - صفحه 164
6- همهى کيفرها به قيامت موکول نمىشود. «الْخِزْيَ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا»
7- عذاب قيامت، سختتر و مداومتر است. «لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَکْبَرُ»
8- کفّار و تکذيب کنندگان سختى قيامت را نمىدانند که چنين عمل مىکنند. «لَوْ کانُوا يَعْلَمُونَ»