پیام‌های تفسیر نور

1- آن چه مهم است راهنمايى و تذکّر دادن به انسان‌هاست، خواه با استدلال باشد يا با مَثَل. ضَرَبْنا لِلنَّاسِ‌ ... مِنْ کُلِّ مَثَلٍ‌ 2- تأثير مثال در عموم مردم، از استدلال بيش‌تر است. «لِلنَّاسِ» 3- هر نوع مثالى که در رابطه با تذکّر به انسان و غفلت زدايى از اوست، در قرآن آمده است. «کُلِّ مَثَلٍ‌- يَتَذَکَّرُونَ» 4- انسان داراى فطرت پاک و باورهاى درونى است، ولى از آنها غافل مى‌شود و غفلت زدايى، ضرورى است. «يَتَذَکَّرُونَ» 5- تکرار کلمه‌ى قرآن در دو آيه پى در پى، رمز آن است که قرآن کتابى خواندنى، پندآموز و نجات‌بخش است. هذَا الْقُرْآنِ‌ ... قُرْآناً عَرَبِيًّا 6- با توجّه به آيه‌ى بيست و سوّم، که قرآن را احسن الحديث ناميد، معلوم مى‌شود يکى از نشانه‌هاى بهترين سخن، داشتن مثال روشنگر و به دور از انحراف است. «کُلِّ مَثَلٍ‌- قُرْآناً عَرَبِيًّا- غَيْرَ ذِي عِوَجٍ» جلد 8 - صفحه 165 7- هر نوشته‌اى قابل تغيير و نيازمند تکامل است و دير يا زود اشکالات آن ظاهر مى‌شود (و لذا همه نويسندگان عالى مقام در مقدّمه‌ى کتابشان از نقاط ضعف عذر خواهى مى‌نمايند) مگر قرآن که کامل و بى‌اشکال است. «غَيْرَ ذِي عِوَجٍ» 8- تقوا، در گرو توجّه و تذکّر دائمى است. لَعَلَّهُمْ يَتَذَکَّرُونَ‌ ... لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ‌ 9- در تلاش‌هاى فرهنگى و دينى احتمال اثر کافى است و لازم نيست به تأثير کار يقين صد در صد داشته باشيم. «لَعَلَّهُمْ يَتَذَکَّرُونَ»