صدق و راستى داراى ابعادى است:
صدق در گفتار: «جاءَ بِالصِّدْقِ» (آيهى مورد بحث)
صدق در وعده: «إِنَّهُ کانَ صادِقَ الْوَعْدِ» «1»
صدق در عهد: «صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ» «2»
صدق در عمل: «أُولئِکَ الَّذِينَ صَدَقُوا» «3»
و کسى که در همهى مراحل، صداقت لازم را داشته باشد «صِدّيق» ناميده مىشود.