تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها فَيُمْسِکُ الَّتِي قَضى‌ عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَ يُرْسِلُ الْأُخْرى‌ إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِي ذلِکَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَکَّرُونَ «42» خداوند است که جان‌ها را به هنگام مرگشان به طور کامل مى‌گيرد، و (جان) آن را که نمرده است در هنگام خواب (مى‌گيرد)، پس آن را که مرگ بر او قطعى شده نگاه مى‌دارد و جان‌هاى ديگر را (که مرگش فرا نرسيده) براى مدّتى معين (به جسم آنان) باز مى‌گرداند. بى شک در اين (گرفتن و دادن روح هنگام خواب و بيدارى)، براى گروهى که فکر مى‌کنند نشانه‌هايى بزرگ (از قدرت خدا) وجود دارد.