1- در قيامت هيچ کس صاحب مال و ثروتى براى نجات خود نيست. «لَوْ»
2- در دادگاه الهى، هيچ چيز مانع محکوميّت مجرمان نيست. تَحْکُمُ بَيْنَ عِبادِکَ- لَوْ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ...
3- غريزهى حبّ ذات بر حبّ مال غالب است. ما فِي الْأَرْضِ ... لَافْتَدَوْا بِهِ
4- اگر امروز براى يک درهم خلاف مىکنيم، بدانيم که فردا دو برابر تمام سرمايههاى زمين هم براى نجات ما کارساز نيست. «وَ مِثْلَهُ مَعَهُ»
5- داورى خداوند همراه با ظاهر کردن لغزشها براى خود انسان است، تا جايى
«1». سجده، 17.
«2». ق، 22.
جلد 8 - صفحه 183
براى انکار نباشد. تَحْکُمُ بَيْنَ عِبادِکَ ... وَ بَدا لَهُمْ
6- محاسبات انسان، جامع و واقعگرا نيست. «بَدا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ ما لَمْ يَکُونُوا يَحْتَسِبُونَ»