پیام‌های تفسیر نور

1- مبلّغان دين و رهبران الهى که در برابر کفّار سرسخت قرار مى‌گيرند، بايد همواره با ياد خدا از او استمداد بگيرند. «قُلِ اللَّهُمَّ» 2- در برابر افرادى که به غير خدا دل سپرده‌اند و از بردن نام خدا تنفر دارند، به خدا توجّه کنيم. «قُلِ اللَّهُمَّ» 3- آغاز و پايان هستى از اوست، چرا بعضى به غير او دلشادند؟ «مِنْ دُونِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ‌- فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» 4- داورى خداوند در قيامت، بر اساس علم او به آشکار و نهان است. عالِمَ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ ... تَحْکُمُ بَيْنَ عِبادِکَ‌ 5- آفرينش آسمان‌ها مهم‌تر از آفرينش زمين است. (هميشه نام آسمان قبل از نام زمين برده شده است). «السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» 6- علم خداوند به غيب و شهود يکسان است. «عالِمَ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ» 7- مردم با همه‌ى اختلافاتى که دارند بنده‌ى او هستند. «عِبادِکَ فِي ما کانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ» 8- اختلاف ميان مشرکان و موحدان هميشه خواهد بود. «کانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌8، ص: 182