1- در شيوه‌ى تبليغ، فلسفه‌ى دعوت نيز گفته شود. (از قرآن پيروى کنيد، براى آن که بهترين راه و از طرف پروردگار است). اتَّبِعُوا أَحْسَنَ ... رَبِّکُمْ
2- انابه و تسليم به تنهايى کافى نيست، عمل لازم است. «أَنِيبُوا- أَسْلِمُوا- اتَّبِعُوا»
3- چون عمر و ظرفيّت انسان محدود و دستورات کمال بخش بسيار است، قهراً بايد انتخاب احسن در کار باشد. «أَحْسَنَ ما أُنْزِلَ إِلَيْکُمْ»
4- قرآن جامع‌ترين و کامل‌ترين نازله‌هاى خداوند براى انسان است. أَحْسَنَ ما أُنْزِلَ ...
5- دستورات الهى وسيله‌ى رشد و تربيت انسان است. «أُنْزِلَ إِلَيْکُمْ مِنْ رَبِّکُمْ»
6- علاج واقعه پيش از وقوع بايد کرد. (توبه، پيش از آمدن عذاب) «قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَکُمُ الْعَذابُ»
7- قهر الهى خبر نمى‌کند. «بَغْتَةً»
8- قهر الهى فوق محاسبات بشرى است. «وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ»
«1». زمر، 18.
«2». اسراء، 53.
«3». فصلت، 34.
«4». نساء، 84.
«5». اسراء، 34.
«6». نحل، 125.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 191