1- قيامت، روز حسرت است. «يا حَسْرَتى»
2- ترک انابه و تسليم و پيروى از وحى، کوتاهى کردن است. «فَرَّطْتُ»
3- از آن چه در کنار خداست بايد پيروى کرد. «جَنْبِ اللَّهِ» (کتاب خدا، اولياى خدا، پيامبر خدا)
4- نتيجهى تمسخر حقّ در دنيا، تحقير خويش در قيامت است. «يا حَسْرَتى- السَّاخِرِينَ»
5- قيامت، روز اقرار و اعتراف است. «فَرَّطْتُ- کُنْتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ»
6- ريشهى کوتاهىها، سبک شمردن دستورات الهى و بدتر از آن مسخره کردن
«1». تفسير اطيب البيان.
جلد 8 - صفحه 192
آنهاست. «لَمِنَ السَّاخِرِينَ»