1- جهل، سرچشمهى انحرافات است. أَ فَغَيْرَ اللَّهِ ... أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجاهِلُونَ
2- هرگز در برابر خواستههاى نابخردان تسليم نشويم. تَأْمُرُونِّي ... أَيُّهَا الْجاهِلُونَ
3- عبادت بايد بر اساس معرفت معبود باشد. أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ ... أَيُّهَا الْجاهِلُونَ
4- نابخردان، در صدد به انحراف کشاندن ديگران، حتّى انبيا هستند. تَأْمُرُونِّي ...
أَيُّهَا الْجاهِلُونَ
5- پيامبر اسلام آخرين پيامبر آسمانى است. «الَّذِينَ مِنْ قَبْلِکَ» (در قرآن هرگز «من بعدک» نيامده است).
6- شرک، از هيچ کس قابل اغماض نيست. «لَئِنْ أَشْرَکْتَ»
7- عصمت انبيا مانع امر و نهى و تشويق و تهديد الهى نيست. «لَئِنْ أَشْرَکْتَ»
8- خطر شرک بسيار جدى است. (سه بار حرف لام مفتوحه که نشانهى تأکيد است تکرار شده). «لَئِنْ- لَيَحْبَطَنَ- لَتَکُونَنَّ»
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 198