1- موحّد واقعى کسى است که به تمام ابعاد توحيد معتقد باشد:
توحيد در خالقيّت. «خالِقُ کُلِّ شَيْءٍ»
توحيد در ربوبيّت. «عَلى کُلِّ شَيْءٍ وَکِيلٌ»
توحيد در عبادت. آيهى بعد: أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ ...
2- همهى هستى، در آفرينش و بقا، محتاج او هستند. «خالِقُ کُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَيْءٍ وَکِيلٌ»
3- خداوند آفريدگار هستى است و باز هم مىتواند خلق کند. خالِقُ ... لَهُ مَقالِيدُ
4- کفر منکران، به خدا ضررى نمىزند، زيرا او مالک آسمانها و زمين است. وَ الَّذِينَ کَفَرُوا ... أُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ