اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَقَد أُوحِي‌َ إِلَيک‌َ وَ إِلَي الَّذِين‌َ مِن قَبلِک‌َ لَئِن أَشرَکت‌َ لَيَحبَطَن‌َّ عَمَلُک‌َ وَ لَتَکُونَن‌َّ مِن‌َ الخاسِرِين‌َ (65)
و هر آينه بتحقيق وحي شده بسوي شما و بسوي کساني که از پيش از شما بودند از انبياء که هر آينه اگر مشرک شدي تمام عبادات و اعمال صالحه تو البته حبط ميشود و از بين ميرود و هر آينه ميباشي البته از زيان کاران.
نظر به اينکه مشرکين اصرار بليغ داشتند بپيغمبر اکرم چنانچه آيه قبل دلالت داشت خداوند براي دفع توقع آنها و معذوريت پيغمبرش اينکه آيه شريفه را نازل فرمود و الا همچه توهمي در حق احدي از انبياء نمي‌شود لمکان عصمتهم و اولين دعوت انبياء دعوت بتوحيد است لذا ميفرمايد:
وَ لَقَد أُوحِي‌َ إِلَيک‌َ وَ إِلَي الَّذِين‌َ مِن قَبلِک‌َ تمام انبياء سلف که مورد وحي
جلد 15 - صفحه 340
بودند بفرد فرد آنها لَئِن أَشرَکت‌َ لَيَحبَطَن‌َّ عَمَلُک‌َ همين نحوي که اسلام يجب‌ّ ما قبله شرک و کفرهم حبط ما قبل ميکند لذا گفتند شرط صحت کليه عبادات موافات است که بقاء ايمان باشد تا آخرين نفس.
وَ لَتَکُونَن‌َّ مِن‌َ الخاسِرِين‌َ چه خسراني بالاتر از اينکه است که يک عمر عبادت را از بين ميبرد.