در آيهى 71 خوانديم: همين که دوزخيان به دوزخ مىرسند درها باز مىشود «جاؤُها فُتِحَتْ» ولى در اين آيه مىفرمايد: «وَ فُتِحَتْ» يعنى بهشتيان به بهشت مىرسند در حالى که قبلًا درها برايشان باز شده است.
در کتاب خصال از حضرت على عليه السلام نقل شده است که بهشت هشت در دارد و هر درى مخصوص گروهى است. يک در براى انبيا و صدّيقان، يکى براى شهدا و صالحان و پنج در براى شيعيان من و يک در براى مسلمانانى که کينهى مرا ندارند. «1»
سؤال: با آنکه عمر و اعمال نيک و بد انسان در دنيا محدود است، چرا کيفر و پاداش قيامت نامحدود است که قرآن مىفرمايد: دوزخيان و بهشتيان جاودانه در آتش يا بهشت خواهند بود.
پاسخ: اولًا جاودانگى در بهشت، از باب لطف خداوند است و منافاتى با عدل ندارد. ثانياً جاودانگى در دوزخ براى همه دوزخيان نيست بلکه بسيارى از مجرمان پس از ديدن کيفر اعمالشان و پاک شدن از گناه، وارد بهشت مىشوند. ثالثاً مدّت کيفر بستگى به ميزان سبکى يا سنگينى جرم دارد، نه زمان انجام جرم. چه بسا کسى که در يک لحظه اقدام به قتل کسى کرده و حتّى موفّق نشده، امّا دادگاه براى او حبس ابد مقرّر مىکند. آيا مجازات کبريت زدن
«1». تفسير الميزان.
جلد 8 - صفحه 205
به يک بشکه بنزين يا يک کشتى بنزين يکسان است؟ آرى، آن که تمام عمر نافرمانى خالق هستى و خداى بزرگ را کرده است، براى هميشه در عذاب خواهد بود.