1- فرشتگان براى اولياى خدا قابل رؤيت‌اند. «تَرَى الْمَلائِکَةَ»
2- عرش جايگاه فرشتگان است. «حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ»
3- فرشتگان براى اجراى فرامين الهى آماده هستند. «حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ»
4- فرشتگان دائماً به تسبيح مشغولند. «يُسَبِّحُونَ»
5- حمد و تسبيح، با هم مقرونند. «يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ»
6- فرشتگان، همانند انسان‌ها، تحت تربيت خداوند هستند. «رَبِّهِمْ»
7- داورى خدا در قيامت بر اساس حقّ و عدل است. «قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ» (در دنيا بر اساس حقّ عمل کنيم چون با حق سنجيده خواهيم شد). «قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ»
8- حمد و ستايش سزاوار کسى است که تمام هستى را رشد مى‌دهد. «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ»
«والحمدللّه ربّ العالمين»
جلد 8 - صفحه 209
سوره غافر
اين سوره هشتاد و پنج آيه دارد و مکى است.
نام اين سوره «غافر» از آيه سوم گرفته شده است که خداوند را «غافِرِ الذَّنْبِ» بخشنده گناهان معرّفى مى‌کند. نام ديگر اين سوره، «مؤمن» است، به جهت شخصى که در دستگاه فرعون بود و ايمان خود را کتمان مى‌کرد تا بتواند به موسى کمک کند. ماجراى اين فرد که به «مؤمن آل‌فرعون» معروف گشته در آيات 28 به بعد اين سوره آمده است.
محتواى اين سوره علاوه بر داستان موسى، نوح و عاد و ثمود، معارف توحيد و معاد و حکمت الهى است و حدود بيست آيه درباره‌ى مؤمن آل‌فرعون است که در جاى ديگر قرآن نيامده است.
در قرآن هفت سوره‌ى پى در پى با آيه‌ى «حم» آغاز مى‌شود که اين سوره، اولين آنهاست و بقيه عبارتند از: فصّلت، شورى، زخرف، دخان، جاثيه و احقاف و گاهى «حواميم» گفته مى‌شوند.
در روايات، خواندن سوره‌هاى «حواميم» در نماز شب سفارش شده و از پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله نقل شده که «حواميم» مغز قرآن است.
در حديث مى‌خوانيم: «حواميم» تاج قرآن و گل‌هاى خوشبوى آن است و خداوند قارى اين سوره‌ها و همسايگان و بستگان و دوستان او را مورد لطف قرار مى‌دهد و عرش و کرسى براى او استغفار مى‌کنند. «1»
«1». تفسير نمونه.
جلد 8 - صفحه 210
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده‌ى مهربان