تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَمْ أَهْلَکْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنادَوْا وَ لاتَ حِينَ مَناصٍ «3»
«1» مجمع البيان (چ 1401 ق) ج 4 ص 465.
جلد 11 - صفحه 177
بعد از تذکر، فرمايد که آيا نمىدانند:
کَمْ أَهْلَکْنا: چه بسيار هلاک کرديم، مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ: پيش از ايشان از اهل روزگار به جهت استکبار و شقاق و تکذيب انبياء، فَنادَوْا: پس ندا کردند نزد مشاهده عذاب ما و به آواز بلند استغاثه نمودند به رسل تا به فرياد ايشان رسند و عذاب را دفع کنند. وَ لاتَ حِينَ مَناصٍ: و نبود آن هنگام، هنگام گريختن و فرار نمودن از عذاب.