تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسى إِنِّي مُتَوَفِّيکَ وَ رافِعُکَ إِلَيَّ وَ مُطَهِّرُکَ مِنَ الَّذِينَ کَفَرُوا وَ جاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوکَ فَوْقَ الَّذِينَ کَفَرُوا إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُکُمْ فَأَحْکُمُ بَيْنَکُمْ فِيما کُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ (55)
ترجمه
چون گفت خدا اى عيسى همانا من گيرنده تو و بلند کننده توام به
جلد 1 صفحه 423
سوى خود و پاک کننده‌ام تو را از آنانکه کافر شدند و قرار دهنده‌ام کسانى را که پيروى کردند تو را برتر از آنانکه کافر شدند تا روز قيامت پس بسوى من است بازگشت شما پس حکم ميکنم ميان شما در آنچه بوديد که در آن اختلاف مينموديد..
تفسير
خداوند کيفيت تدبير خود را در مقابل مکر يهود بحضرت عيسى خبر داد چنانچه قبلا اشاره شد باين بيان که فرمود بحضرت عيسى من تو را باجل مقدر الهى ميميرانم و از شر کفار ايمن مينمايم يا آنکه استيفاء مينمايم و ميگيرم تو را از دست کفار زمين مانند آنکه طلب کار طلب خود را بگيرد و استيفاء حق خود را نمايد يا ميميرانم شهوات مانعه از عروج تو را بآسمان و ميبرم تو را بعالم ملکوت و محل کرامت و مقر ملائکه مقربان خود و پاک کننده‌ام تو را از سوء جوار کفار و مخالطه با اين قوم جفاکار چنانکه گفته‌اند يا پاک کننده‌ام تو را از تهمت يهود به تبرئه ساحت مقدس مادرت بتصديق پيغمبر آخر الزمان بنظر حقير چنانچه در انجيل يوحنا تصريح شده بآنکه تسلى دهنده از جانب خدا ميآيد و همه چيز را بشما ميآموزد و بر من شهادت خواهد داد و چنين کسى نيامده جز پيغمبر ما (ص) و قرار ميدهم کسانى که متابعت تو را نمودند که آنها نصارى و مسلمانان ميباشند برتر و بالاتر از يهود که کافر شدند بواسطه انکار رسالت تو و تهمت بمادرت و اين تفوق براى مصدقين تو است بحجت و شمشير و سلطنت تا روز قيامت پس بازگشت همه شماها بمن است و حکم مى‌کنم بين شما در آنچه اختلاف مينموديد در آن از امر دين و دنيا حال اى برادر عزيز ديده بصيرت بگشا و اعجاز قرآن را بچشم ظاهر و باطن مشاهده کن که يکهزار و سيصد و کسرى است که از تاريخ اين آيه ميگذرد و در اين مدت بلکه قبل از آن از زمان صدور اين خطاب الهى بحضرت عيسى على نبينا و آله و عليه السلام هميشه يهود مقهور در دست نصارى و مسلمين بودند و تاکنون دولت مستقل در کره زمين نداشتند با آنکه عدد آنها و ثروت آنها و مکر و خدعه آنها بمراتب زيادتر از آنست که بتوانند يکى از ممالک مستقله دنيا را حيازت نمايند و تشکيل سلطنتى از براى خودشان بدهند بلکه هميشه در ممالک دنيا پراکنده و متفرق بودند و اذل اهل آن مملکت بشمار ميآمدند با آنکه مناط عزت دنيوى ثروت و مکر و حيلت است که آنها در درجه اول واجدند ولى تفوق نصارى و مسلمانان بر آنها مسلم بوده و هست
جلد 1 صفحه 424