تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ انْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَ اصْبِرُوا عَلى آلِهَتِکُمْ إِنَّ هذا لَشَيْءٌ يُرادُ «6»
وَ انْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ: و بشتاب روان شدند از مجلس ابو طالب جماعتى که از اشراف و رؤسا بودند و با هم گفتند: أَنِ امْشُوا وَ اصْبِرُوا: آنکه برويد و صبر کنيد، عَلى آلِهَتِکُمْ: بر پرستش خدايان خود و ثابت باشيد بر تحمل صدمات، إِنَّ هذا لَشَيْءٌ يُرادُ: بدرستى که اين امر يعنى مخالفت او و زياد شدن اصحاب او هر آينه حادثه از حوادث که خواسته شده است به ما، يعنى نوائب روزگار است که بر ما واقع شود و از آن چاره نيست و دفع آن را بر ما تمکن نيست. يا آنچه اين شخص بوسيله توحيد اراده نموده از ترفع و استعلاى او بر ما و ساير عرب و عجم، چيزى است که مراد همه کس است، يعنى همه کس مرادش اينست که مستعلى و مترفع باشد بر غير.
جلد 11 - صفحه 179