تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ شَدَدْنا مُلْکَهُ وَ آتَيْناهُ الْحِکْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ «20»
وَ شَدَدْنا مُلْکَهُ: و محکم کرديم پادشاهى او را به کثرت لشکر زيادى و پاسبانى، چه هر شب سى و شش هزار مرد پاس دار السلطنه او را مىنمودند، يا به سبب قدرت او بر بافتن زره بسيار و ساختن آلات کارزار، يا بواسطه کوتاه کردن ظالمان، يا بجهت وزراى خير انديش تدابير امر او مىشد. وَ آتَيْناهُ الْحِکْمَةَ: و ديگر عطا نموديم داود عليه السلام را حکمت، يعنى نبوت يا کتاب زبور يا کماليت علم و تماميت عمل. وَ فَصْلَ الْخِطابِ: و کلامى خالص از التباس و پاکيزه از شبهه که مخاطب بر وجه سهولت مقصود را در مىيافت، يا مراد سخنى است جدا کننده خصمان باشد به سبب تميز حق از باطل و صواب از خطا و صحيح از فاسد، يعنى علم احکام قضايا و حکومات و تدبيرات ملکى و سياسات مملکتى. از حضرت امير المؤمنين عليه السلام پرسيدند تفسير «فصل الخطاب» را فرمود: هو البيّنة على المدّعى و اليمين على المنکر: بينه بر مدعى باشد، و قسم
جلد 11 - صفحه 185
بر منکر «1». و حقيقت گفتگوى خصمين بدين کلام منقطع شود.