تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً کُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ «19» وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً: و نيز مسخر فرموديم مرغان را در حالتى که جمع کرده شده بودند نزد او وصف زده بر بالاى سر او و به موافقت او به تسبيح ما مشغول بودند، کُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ‌: هر يک از کوهها و مرغان مر تسبيح داود را باز گردنده بودند، يعنى در هر محلى که داود به تسبيح ما لب مى‌گشود همه جبال و طيور با او مشغول مى‌شدند.