«خصم» به معناى نزاع و درگيرى است و به هر يک از طرفين دعوا نيز گفته مى‌شود.
کلمه‌ى «سور» به معناى ديوار بلند است و «تَسَوَّرُوا» به معناى بالا رفتن از ديوار است.
کلمه‌ى «محراب» به دو معناست؛ گاهى به معناى بالاى مجلس و بهترين جاى منزل است که بزرگان مى‌نشينند و گاهى به معناى محلّ عبادت و جايگاه امام جماعت است.
«شطط» به معناى تجاوز و افراط و زياده روى و ستم است.
امام رضا عليه السلام فرمود: خداوند دو فرشته را (در قيافه دو دادخواه) نزد داود فرستاد و آن دو از در بر او وارد نشدند بلکه از ديوار محراب بالا رفته و ناگهان نزد او آمدند. «1»
«1». عيون اخبار الرضا، ج 1، ص 94، باب 14 حديث 1 به نقل از تفسير راهنما.
جلد 8 - صفحه 93
شايد بتوان از اين ماجرا استفاده کرد که براى آزمايش يا آموزش، فضاسازى و فيلم سازى و تغيير فيافه و ايجاد صحنه‌هاى هيجانى، دوست يا دشمنى فرضى، تغيير لباس و صدا و کارهاى هنرى جايز باشد واللّه العالم.
در آيات پيشين، قرآن کمالات بسيارى را براى حضرت داود بيان نمود که آخرين آنها، فصل الخطاب، يعنى قضاوت قاطعانه بود.
در اين آيات به صحنه‌اى اشاره مى‌کند که خداوند براى داود پيش آورد تا او را آزمايش کند و در نهايت آموزش دهد که چگونه داورى کند. در اين صحنه که بر اساس برخى روايات، توسط برخى فرشتگان انجام شده است، دو نفر به گونه‌اى غير منتظره بر داود وارد مى‌شوند، چنانکه او گمان مى‌برد قصد سوئى نسبت به او دارند، امّا مى‌گويند: اى داود نترس، ما دو نفر شاکى هستيم که ميان ما اختلاف شده و از تو داورى مى‌خواهيم.
فرشته بودن اين دو نفر را اين نکته تقويت مى‌کند که در داستان حضرت ابراهيم و حضرت لوط نيز، فرشتگان به گونه‌اى بر آنان ظاهر شدند که اين دو پيامبر ترسيدند و سپس فرشتگان گفتند: نترسيد.
در قضاوت، عدالت جايگاه محورى دارد، لذا در اين آيات، با سه عبارت مختلف، بر عدالت در قضاوت تأکيد شده است: «فَاحْکُمْ بَيْنَنا بِالْحَقِّ»، «لا تُشْطِطْ»، «اهْدِنا إِلى سَواءِ الصِّراطِ»