در اين سوره به تاريخ نه نفر از انبيا اشاره شده که سرگذشت سه نفر به تفصيل و شش نفر به اجمال مطرح شده است. اولين نفر حضرت داود است که با ده کمال ستايش شده است.
در اين آيات، براى حضرت داود ده کمال مطرح شده است:
الف) الگوى صبر براى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله. «اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ اذْکُرْ عَبْدَنا داوُدَ»
ب) بندگى خداوند. «عَبْدَنا»
ج) بازگشت به خدا و انابه‌هاى پى در پى. «إِنَّهُ أَوَّابٌ»
د) قدرت داشتن. «إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ»
ه) تسخير کوه‌ها و هم نوايى آنها با او. «يُسَبِّحْنَ معه»
و) عرضه‌ى پرندگان بر او. «وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً»
ز) هم نوايى آنها در انابه با او. «کُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ»
ح) حاکميّت و حکومت. «شَدَدْنا مُلْکَهُ»
ط) حکمت الهى. «آتَيْناهُ الْحِکْمَةَ»
ى) داورى حقّ و فيصله دادن به اختلافات. «فَصْلَ الْخِطابِ»
در قرآن، در چندين آيه از پرندگان سخن به ميان آمده است، از جمله:
الف) ماجراى حضرت ابراهيم و زنده شدن چهار پرنده. «فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ» «1» که پرندگان وسيله آشنايى با توحيد و معادشناسى قرار مى‌گيرند.
ب) يکى از معجزات حضرت عيسى ساختن مجسمه‌اى از يک پرنده بود که با دميده شدن نَفَس حضرت حيات گرفت. «أَنِّي أَخْلُقُ لَکُمْ مِنَ الطِّينِ کَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنْفُخُ فِيهِ فَيَکُونُ طَيْراً» «2»
ج) در اين آيه پرندگان هم نوا با داود مى‌شوند. «وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً»
د) هدهد که براى سليمان خبر آورد و نامه‌رسانى کرد. «اذْهَبْ بِکِتابِي هذا فَأَلْقِهْ إِلَيْهِمْ» «3»
ه) پرندگان منطق دارند و انبيا آن را مى‌دانند. «عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ» «4»
«1». بقره، 260.
«2». مائده، 110.
«3». نمل، 28.
«4». نمل، 16.
جلد 8 - صفحه 90
و) پرندگانى که وسيله‌ى نابودى دشمنان مى‌شوند. «وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبابِيلَ» «1»
ز) پرندگان، تسبيح و نماز آگاهانه دارند. «کُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَ تَسْبِيحَهُ» «2»
مراد از حکمت، معارف محکم، يقينى و غير قابل ترديد است، بر خلاف علم که همواره در معرض خطا و ترديد است.