اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَمَّا الَّذِين‌َ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحات‌ِ فَيُوَفِّيهِم أُجُورَهُم وَ اللّه‌ُ لا يُحِب‌ُّ الظّالِمِين‌َ (57)
و امّا کساني که ايمان بمسيح آوردند و بر طبق دستورات او عمل کردند و معصيت و مخالفت او را ننمودند خداوند اجر مستوفي بآنها عطا ميفرمايد که هيچ عمل آنها از بين نميرود و خداوند ظالمين را دوست نميدارد.
در برهان از علي بن ابراهيم از پدرش از إبن ابي عمير از جميل بن صالح از حمران بن اعين از حضرت باقر عليه السّلام حديث مفصّلي نقل کرده که يک جمله او اينست که فرمود: عيسي در آن شب آخري که فرداي آن بآسمان رفت بحواريّين فرمود امّا انّکم ستفترقون بعدي علي ثلاث فرق فرقتين مفتريين «مفتريتين خ ل» علي اللّه في النار و فرقة تتبع شمعون صادقة علي اللّه في الجنّة.
از اينکه حديث استفاده ميشود که فقط مؤمن صالح از مسيح متابعين شمعون الصفا بودند که جمله اول آيه اشاره بآنها است و جمله وَ اللّه‌ُ لا يُحِب‌ُّ الظّالِمِين‌َ اشاره بآن دو فرقه ديگر است که در آتش هستند و معني عدم محبّت خدا اينست که معامله با آنها نمي‌کند معامله محب‌ّ و الّا محبّت و عداوت در ساحت قدس ربوبي نيست و محل عوارض واقع نميشود.
224