اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَسَخَّرنا لَه‌ُ الرِّيح‌َ تَجرِي بِأَمرِه‌ِ رُخاءً حَيث‌ُ أَصاب‌َ (36)
پس از اينکه دعا مسخر کرديم براي سليمان باد را که جريان پيدا ميکرد با ملايمت هر جايي که سليمان اراده ميکرد اصابت کند ميکرد.
و در جاي ديگر ميفرمايد وَ لِسُلَيمان‌َ الرِّيح‌َ غُدُوُّها شَهرٌ وَ رَواحُها شَهرٌ وَ أَسَلنا لَه‌ُ عَين‌َ القِطرِ وَ مِن‌َ الجِن‌ِّ مَن يَعمَل‌ُ بَين‌َ يَدَيه‌ِ بِإِذن‌ِ رَبِّه‌ِ وَ مَن يَزِغ مِنهُم عَن أَمرِنا نُذِقه‌ُ مِن عَذاب‌ِ السَّعِيرِ يَعمَلُون‌َ لَه‌ُ ما يَشاءُ مِن مَحارِيب‌َ وَ تَماثِيل‌َ وَ جِفان‌ٍ کَالجَواب‌ِ وَ قُدُورٍ راسِيات‌ٍ- سبأ آيه 11 و 12- تفسيرش در محلش گذشت، و تسخير باد به اينکه بود که تخت سليمان را با آنچه روي او بود از خدم و لشکريان بلند ميکرد مثل هواپيما از اينکه شهر به آن شهر.