تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِکْ بِغَيْرِ حِسابٍ (39)
هذا عَطاؤُنا: اين پادشاهى با اين عظمت و شوکت، بخشش ماست به تو.
فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِکْ: پس عطا کن از آن به هر که خواهى يا منع بخشش نما از هر که خواهى، يعنى تصرف مفوض است به تو، بِغَيْرِ حِسابٍ: در حالى که به غير حساب است اين عطا و منع، يعنى روز قيامت محاسبه نخواهى شد به آن.