1- تاريخ پاکان و پيامبران و بزرگان را زنده نگاه داريم. «وَ اذْکُرْ عِبادَنا»
2- سرچشمهى همهى کمالات پيامبران، عبوديّت است. «عِبادَنا» قبل از کمالات ديگر ذکر شده است.
3- رهبر بايد داراى قدرت و بصيرت باشد. «أُولِي الْأَيْدِي وَ الْأَبْصارِ»
4- نشانهى لطف خاص خداوند به بندهاش آن است که او همواره ياد قيامت باشد. أَخْلَصْناهُمْ ... ذِکْرَى الدَّارِ
5- آخرت انديشى و دورى از دنياطلبى از خصوصيات رهبران الهى است. «إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ذِکْرَى الدَّارِ»
6- ياد قيامت، مايه نزديک شدن انسان به اخلاص است. أَخْلَصْناهُمْ ... ذِکْرَى الدَّارِ
7- آخرت انديشى به انسان بصيرت مىدهد. أُولِي الْأَيْدِي وَ الْأَبْصارِ ... إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ ...
8- بالاترين ارزش، آبرو داشتن نزد خداست. «عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ»
9- کسى که بندهى خالص و نيک خدا باشد، خداوند نام او را گرامى مىدارد.
(شما به فکر نام نيک نباشيد) وَ اذْکُرْ- وَ اذْکُرْ ...
10- يکى از راههاى دعوت به خير، تجليل از اهل خير است. وَ اذْکُرْ ...
«1». بحار، ج 12، ص 348.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 118