پیام‌های تفسیر نور

1- نقل تاريخ نبايد سرگرمى باشد بلکه بايد هدفدار و وسيله‌ى هوشيارى باشد. وَ اذْکُرْ ... هذا ذِکْرٌ 2- ذکر، ابعاد مختلفى دارد: قرآن ذکر است، «نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ» «1» نماز ذکر است، «أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِکْرِي» «2» تاريخ بزرگان نيز ذکر است. «هذا ذِکْرٌ» (تاريخ بزرگان وسيله يادآورى و درس آموزى است). 3- تقوا وسيله‌ى خوش عاقبتى است. «لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ» (کلمه‌ «مَآبٍ» به معناى مرجع و بازگشت است). «1». حجر، 9. «2». طه، 14. جلد 8 - صفحه 119 4- براى جذب مردم، به کلّى گويى اکتفا نکنيد. (تنها به‌ «لَحُسْنَ مَآبٍ» اکتفا نشده، بلکه به دنبال آن آمده است: جَنَّاتِ عَدْنٍ‌ ...) 5- شناخت تاريخ گذشته و توجّه به جاذبه‌هاى آينده، در گرايش مردم به حقّ مؤثّرند. وَ اذْکُرْ ... لَحُسْنَ مَآبٍ جَنَّاتِ عَدْنٍ‌ 6- انواع نعمت در بهشت جمع است. تعدّد باغ‌ها «جَنَّاتِ» ابديّت‌ «عَدْنٍ» سهل الوصول بودن‌ «مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ» وفور و کثرت‌ «بِفاکِهَةٍ کَثِيرَةٍ» 7- نشانه همسر خوب آن است که به غير شوهر چشم ندوزد. «قاصِراتُ الطَّرْفِ» 8- نعمت‌هاى بهشتى، هم حساب و کتاب دارد «لِيَوْمِ الْحِسابِ» و هم دائمى است. «ما لَهُ مِنْ نَفادٍ» 9- معاد، جسمانى است. (تکيه کردن بر تخت، خوردن ميوه، نوشيدن شراب و داشتن همسر، همه و همه نشانه آن است که معاد جسمانى است). «مُتَّکِئِينَ‌، بِفاکِهَةٍ، شَرابٍ‌، قاصِراتُ الطَّرْفِ»